ความคิดเห็นทั้งหมด : 7

นิทาน สายฝน ความรัก


   ช่วงนี้มีฝนตกลงมาบ่อยๆ ก็เลยนึกถึงเรื่องนี้ ..นิทาน สายฝน ความรัก..ลองอ่านกันดูเผื่อจะทำให้เราคิดถึงใครสักคนบ้างขึ้นมาบ้าง

เมื่อก่อนนี้ ท้องฟ้า แผ่นดิน และผืนน้ำ เป็นเพื่อนรักกัน ทั้งสามอยู่ใกล้ชิดกัน จนกระทั่งโลกได้กำเนิดพืชและสัตว์ขึ้น
แผ่นดินและผืนน้ำก็มัวแต่ดูแลเอาใจใส่พืชและสัตว์ จนละเลยและไม่สนใจท้องฟ้า
ท้องฟ้าก็เริ่มรู้สึกน้อยใจ และถอยตัวห่างออกไป.... ... ห่างออกไปทุกที ทุกที
จนถึงวันที่มีนกตัวแรกออกโบยบิน
แผ่นดินและผืนน้ำจึงได้รู้ว่าท้องฟ้าได้จากไปไกลแสนไกล...
แผ่นดินและผืนน้ำพยายามส่งเสียงเรียกท้องฟ้า
แต่ท้องฟ้าอยู่ไกลมากเลยไม่ได้ยิน
นกตัวนั้นจึงอาสาที่จะไปบอกกับท้องฟ้า ...
นกก็บินสูงขึ้น สูงขึ้น สูงขึ้น และส่งเสียงเรียก
แต่เสียงนกนั้นเบาเกินไป...ไปไม่ถึงท้องฟ้า
แต่นกก็สัญญาว่า....ต่อไปนี้นกทุกตัวจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า
เพื่อนำข่าวจากแผ่นดินและผืนน้ำไปบอก
ผืนน้ำและแผ่นดินรู้สึกเศร้าใจที่เพื่อนได้ห่างออกไปไกล
และคิดถึงเพื่อนเหลือเกิน....
ผืนน้ำพยายามยกตัวสูงจนตั้งตระหง่าน
แต่นั่นก็ยังสูงไม่พอ ยังไม่ใกล้ท้องฟ้า
พระอาทิตย์ซึ่งเฝ้ามองดูเหตุการณ์มาโดยตลอด ก็บอกกับทั้งสองว่า "เราอาจจะช่วยพวกเจ้าได้"
พระอาทิตย์จึงอาสาช่วย โดยการส่องแสงลงมายังผืนน้ำและแผ่นดิน ทำให้ระเหยกลายเป็นไอ ลอยตัวไปรวมกันเป็นก้อนเมฆ ลอยขึ้นไปบอกข่าวแก่ท้องฟ้า เล่าเรื่องราวต่าง ๆ เป็นรูปตามที่ แผ่นดินและผืนน้ำได้พบเจอมา และบอกว่าแผ่นดินและผืนน้ำคิดถึงมาก อยากให้ท้องฟ้าลงมาสนิทแนบชิดเหมือนเมื่อก่อน ท้องฟ้าได้รับรู้เรื่องราว ก็รู้สึกเสียใจ แต่ก็กลับลงไปไม่ได้
"ฉันกลับลงไปไม่ได้หรอก เพราะฉันเติบโตขึ้น และอยู่สูงเกินไป ลงไปไม่ได้แล้ว ฉันได้แผ่ขยายตัวเองจนกว้างขวาง ที่ฉันทำได้ก็เพียงแต่เฝ้ามองดูอยู่ไกล ๆ และโอบกอดแผ่นดินและผืนน้ำไว้อย่างอ่อนโยนเท่านั้น และถึงแม้จะมีนกบินมาส่งข่าว แต่ฉันก็ยังคิดถิงแผ่นดินและผืนน้ำ และอยากจะบอกกับทั้งสองว่า ฉันเองคิดถึงเพื่อนมากมายเพียงใด" ก้อนเมฆก็ตอบว่า "อยู่บนนี้นาน ๆ ก็เหงาเหมือนกัน บางทีก็อยากกลับลงไปข้างล่างบ้าง "ท้องฟ้าเลยบอกว่า" ฉันก็เหงาเหมือนกัน แต่ว่าฉันกลับลงไปไม่ได้ แต่เจ้าลงไปได้นี่ ถ้าอย่างนั้นฉันจะส่งกลับลงไป และความคิดถึงของฉันก็หนักมากพอที่จะส่งพวกเจ้าลงไปหมดทั้งท้องฟ้า" จากนั้นก้อนเมฆทั้งหมดก็รวมตัวกัน และรวมเข้ากับความคิดถึงอันมากมายของท้องฟ้า แล้วตกลงมาเป็นหยาดฝน ส่งความรัก ความคิดถึงมายังแผ่นดินและผืนน้ำ จึงไม่แปลก ถ้าเมื่อใดฝนตก แล้วเราจะรู้สึกคิดถึงคนที่เรารัก คนที่เราผูกผัน .........และบางครั้ง ท้องฟ้าก็ส่งความเหงาลงมาด้วย.......


Posted by : maruko , Date : 2003-06-18 , Time : 20:59:21 , From IP : 202.28.179.1

ความคิดเห็นที่ : 1


   รู้สึกเหมือนเคยอ่านเจอที่ไหนสักแห่งแต่อ่านกี่ครั้งก็ต้องยิ้มกับตัวเองทุกครั้งเลย เพราะตอนนี้เราก็กำลังคิดถึงคนบางคนที่อยู่ไกลแสนไกล และได้แต่ส่งความคิดถึงผ่านตัวอักษรไปถึงเขาคนนั้นเท่านั้น แต่เราก็โชคดีกว่าแผ่นดินและผืนน้ำตรงที่เรารู้ว่าสักวันนึงเราจะได้พบกับคนๆนั้น อีกครั้ง ถึงแม้ว่าอีกนานหลายปีก็ตาม ขอบคุณนะ ที่นำเรื่องดีๆมาเล่าสู่กันฟัง

Posted by : คนขี้เหงา , Date : 2003-06-19 , Time : 10:14:29 , From IP : 172.28.91.69

ความคิดเห็นที่ : 2


   ดีใจที่คุณ คนขี้เหงา ชอบเรื่องที่นำมาให้อ่าน ยังไงก็ขอเอาใจช่วยนะคะ ขอให้ใครคนนั้นได้รับรู้ถึงความคิดถึงที่คุณส่งไป :)

Posted by : maruko , Date : 2003-06-19 , Time : 15:18:47 , From IP : mugwback.mahidol.ac.

ความคิดเห็นที่ : 3


   สำหรับคนมีคนให้คิดถึง อ่านแล้วคงสุขใจที่มีคนให้นึกถึ แต่สำหรับคนที่มีแต่ความคิดถึงโดยที่ไม่รู้ว่าจะส่งไปให้เค้าดีหรือเปล้า อ่านแล้วเศร้าครับ เพราะคิดถึงไป เค้าก็คงไม่รู้ รังแต่จะทำให้เราทุกข์ใจปล่าว ๆ


Posted by : DR K , Date : 2003-06-19 , Time : 19:13:51 , From IP : proxy-mu2.mahidol.ac

ความคิดเห็นที่ : 4


   อืมมม อ่านแล้วได้บรรยากาศดีนะ
เราเองก็เหมือนกะ คุณคนขี้เหงานะ ที่ได้แต่ส่งความรัก
ความเข้าใจ ความคิดถึงผ่านตัวอักษร กะ สายโทรศัพท์ เท่านั้น
เเต่เราก็ยังดีกว่าแผ่นดิน และผืนน้ำ ตรงที่เมื่อเราเรียนจบ
กลับไปแล้วเราก็จะได้พบกัน.......


Posted by : stranger.... , Date : 2003-06-20 , Time : 03:13:32 , From IP : h24-86-249-31.ed.sha

ความคิดเห็นที่ : 5


   มีโอกาสได้อ่านมาหลายรอบแล้ว แต่อ่านทีไรก็น้ำตาซึมทุกที
เพราะหวังว่าสักวันคนที่อยู่อีกฝั่งของความคิดถึง จะลึกซึ้งกับความรู้สึกนี้บ้าง


Posted by : Int.คนไกล , Date : 2003-07-02 , Time : 21:10:47 , From IP : dial-3.ras-1.yla.s.c

ความคิดเห็นที่ : 6


    ่เป็นเรื่องที่มีความหมายมากๆ อ่านแล้วรู้สึกอินไปกับมัน เราก็เป็นเหมือนท้องฟ้านั่นแหละ
อยากเข้าใกล้ อยากไปหา อยากพูดจา อยากทักทาย ฯลฯ แต่ก็ทำไม่ได้ คงเป็นเพราะใจมันไม่กล้าพอ และที่สำคัญ "เผ่นดิน" ก็มี "ผืนน้ำ"คอยเป็นกำลังใจอยู่ข้างๆแล้ว ท้องฟ้าอย่างเราก็คง
ไม่น่าสนใจซักเท่าใหร่ คงทำได้แค่มองอยู่ตรงนี้เงียบๆคนเดียว และ..............ตลอดไป
อยากรู้ว่า..ฉันมีความหมายบ้างใหม
ในสายตาของเธอ
อยากรู้ว่า..เธอเคยมองเห็นกันบ้างใหม
อยากรู้ว่า..ตอนนี้ใจเธอคิดอะไร
จะมีคนๆนี้บ้างใหมในใจเธอ...........


Posted by : เด็กกะหลวด , Date : 2003-07-18 , Time : 12:43:28 , From IP : proxy6.psu.ac.th

ความคิดเห็นที่ : 7


   อ่านแล้วทำให้คิดถึงใครบางคนขึ้นมา ยิ่งตอนนี้ฝนตกด้วยแล้ว ยิ่งคิดถึงมาก





ปล.รักและคิดถึงพ่อกับแม่มากค่ะ(เชื่อป่าวเนี๊ยะ)


Posted by : อีกคนหนึ่งที่คิดถึงบ้าน , Date : 2004-05-07 , Time : 19:00:35 , From IP : 172.29.4.170

ความเห็นจาก Social Network : Facebook


สงวนสิทธิ์การแสดงความคิดเห็นสำหรับ สมาชิกเท่านั้น